Στην ιστοσελίδα της ΓΣΕΕ μπορείτε να βρείτε, μεταξύ άλλων, το δελτίο τύπου για τη μεγαλειώδη σημερινή απεργία. Βλέπετε τις ανησυχίες για την απώλεια των ασφαλιστικών δικαιωμάτων, τη δήλωση ότι το πρόβλημα του ασφαλιστικού συστήματος είναι πρόβλημα πόρων και όχι παροχών (αγνοώντας τόσο τις τεράστιες ή αδικαιολόγητες παροχές που απολαμβάνουν πάρα πολλοί συνταξιούχοι, όσο και την πολυδιάσπαση των ταμείων, τα εξαντλητικά λειτουργικά κόστη κ.λπ.) και την αντίσταση στις νεοφιλελεύθερες συνταγές. Αν ψάξετε, υπό την παραπομπή "οι άνθρωποι", θα βρείτε και το βιογραφικό του Προέδρου της ΓΣΕΕ, κ. Γιάννη Παναγόπουλου. Έχει πολύ ενδιαφέρον να δει κανείς ποιος είναι ο άνθρωπος, που έχει εκλεγεί για να προστατεύει τα συμφέροντα των μη-προνομιούχων μισθωτών στην Ελλάδα.
Ο κ. Παναγόπουλος γεννήθηκε το 1955. Διορίσθηκε στην Εθνική Τράπεζα το 1974, δηλαδή στα 19 του. Δηλώνει ότι "προέρχεται από το χώρο των τραπεζών" - η διατύπωση αυτή οδηγεί στο συμπέρασμα ότι πιθανότατα διορίσθηκε βάσει των ευνοϊκών διατάξεων, που προβλέπουν ότι σε ένα σημαντικό ποσοστό των θέσεων της ΕΤΕ διορίζονται συγγενείς των ήδη υπηρετούντων υπαλλήλων. Δεδομένου ότι σπούδασε (αναφέρεται στα "φοιτητικά του χρόνια" χωρίς κάποιον ειδικότερο προσδιορισμό), ο διορισμός του έγινε ενώ μόλις είχε ξεκινήσει τις σπουδές του. Κατά τα λοιπά το βιογραφικό του είναι πλήρες των συνδικαλιστικών και κομματικών του διακρίσεων.
Φυσικά, τίποτε σε όλα αυτά δεν είναι αξιόμεμπτο. Ούτε κάποιο νόμο παραβίασε, ούτε κάτι ανήθικο έκανε ο κ. Παναγόπουλος. Αλλά από τα 19 του είχε εξασφαλισμένη μονιμότητα και, μάλιστα, πιθανότατα χωρίς να κοπιάσει ποτέ γι' αυτήν, και καλό μισθό (εκτός εάν τα όσα ακούγονται για την Εθνική είναι μύθος). Μάλλον δεν έζησε τις αγωνίες όσων εκπροσωπεί και δεν ένοιωσε ούτε την ανάγκη να εργασθεί υπερωριακά, για να αυξήσει το μεροκάματό του, ή να κάνει δεύτερη δουλειά, ή την αγωνία εάν η επιχείρηση, στην οποία εργάζεται θα εξακολουθήσει να υπάρχει. Επίσης, δεν ήταν ασφαλισμένος στο ΙΚΑ, αλλά σε ένα πολύ πιο προνομιούχο καθεστώς. Επαναλαμβάνω, τίποτε από αυτά δεν είναι κακό. Απλώς είναι χαρακτηριστικό της μη-αντιπροσωπευτικότητας της ΓΣΕΕ στην πράξη: τα περισσότερα μέλη της διοικήσεώς της δεν έχουν καμμία σχέση με τις αγωνίες αυτών που υποτίθεται ότι εκπροσωπούν.
Addendum: τι δεν ακούσαμε για τα στραβά του ασφαλιστικού - από την G700.
