Τα οικονομικά του Κ.Κ.Ε.

Ας μη μιλήσουμε με υποθέσεις και φήμες, αλλά μόνο βάσει των όσων έχουν παραδεχθεί τα ίδια τα στελέχη του Κ.Κ.Ε. δημοσίως: ότι το Κ.Κ.Ε. ελάμβανε και παρείχε "διεθνιστική βοήθεια" από αδελφά κόμματα. Αυτό δεν είναι, από μόνο του, ούτε κακό, ούτε αξιοκατάκριτο. Αλλά αν σκεφθεί κανείς ότι τα αδελφά κόμματα δεν ήσαν το Κ.Κ. Γαλλίας ή Ιταλίας, αλλά κόμματα, τα οποία ήσαν σε μονοκομματικές κυβερνήσεις στα τότε σοσιαλιστικά καθεστώτα, στην πραγματικότητα η χρηματοδότηση δεν προήρχετο από κόμματα, αλλά από αλλοδαπές κυβερνήσεις. Αν αποδεικνυόταν ότι η Ν.Δ. ελάμβανε τη δεκαετία του '80 επιχορήγηση από τη χούντα του Πινοσέτ δεν ξέρω κι εγώ τι θα γινόταν (και δικαιολογημένα!) - ή, αντίστοιχα, εάν το ΠΑ.ΣΟ.Κ. ελάμβανε τέτοια ενίσχυση από τον Σαντάμ Χουσσεΐν και το Μπα'αθ. Αναλογισθείτε το τι θα ακούγαμε για πράκτορες ξένων συμφερόντων, προσπάθεια επιβολής ξενοκίνητης χούντας κ.λπ. και συγκρίνετε τις πολιτικές πρακτικές της Ν.Δ. ή του ΠΑ.ΣΟ.Κ. αφ' ενός, οι οποίες, ό,τι και να καταλογίσουμε, στις περισσότερες περιπτώσεις κινούντο εντός της νομιμότητας και, από την άλλη, του Κ.Κ.Ε., το οποίο εκτός από τον προγραμματικό του στόχο για ανατροπή του πολιτεύματος (και μάλιστα όχι μέσω των εκλογών) πολλές φορές παρακινεί ανοικτά στην παράβαση των νόμων. Τώρα, αν η επισήμανση αυτή και οι αντίστοιχοι συλλογισμοί θυμίζουν Μακρόνησο ή Γυάρο δεν ξέρω. Επίσης, η βασιμότητά τους δεν επηρεάζεται από το εάν τα είπε για πρώτη φορά ο κ. Γ. Καρατζαφέρης ή οποιοσδήποτε άλλος. Εξ άλλου, όπως είπε ορθώς και ο κ. Γ. Παπανδρέου (νομίζω ότι είναι η πρώτη φορά που αυτό το ιστολόγιο αναφέρεται θετικά σε λόγια του), και το Κ.Κ.Ε. είναι στην ίδια χώρα με τα λοιπά κόμματα.

Ο Στέφανος Μάνος για τη Siemens

Μετά την ανάρτηση στο προσωπικό του ιστολόγιο, ο κ. Στέφανος Μάνος επιμένει να επιβληθούν τουλάχιστον διοικητικές κυρώσεις στη Siemens, όπως γράφει και στο άρθρο αυτό στην εφημερίδα "Καθημερινή". Πρόκειται για μια διαρκή υπόμνηση της δυνατότητας που έχει η διοίκηση να υποβάλει διοικητικές κυρώσεις βάσει και των προκηρύξεων δημοσίων έργων που ανατέθηκαν στη Siemens, αλλά και βάσει γενικών διατάξεων. Αυτή τη φορά, μάλιστα, ο κ. Μάνος επανέρχεται με την (ενδιαφέρουσα εκ πρώτης όψεως) πρότασή του για επιβολή φορολογίας δωρεάς στην απόδοση € 1.000.000 προς τον κ. Θεόδωρο Τσουκάτο. Η αλήθεια είναι ότι η κυβέρνηση, ως φορέας της εκτελεστικής εξουσίας (και όχι μέσω παρεμβάσεων στη Δικαιοσύνη, ανεπίτρεπτων ούτως ή άλλως), έχει πολλές δυνατότητες να "τιμωρήσει" τη Siemens, αλλά και να την "εξαναγκάσει" να ονοματίσει τα πρόσωπα που ελάμβαναν δωροδοκίες. Η απροθυμία της να χρησιμοποιήσει τα όπλα που διαθέτει μάλλον πρέπει να μας βάζει σε υποψίες - όχι ότι, κατ' ανάγκην, καλύπτει συγκεκριμένο πρόσωπο, αλλά ότι πιθανότατα φοβάται το άγνωστο, μήπως τυχόν κάποιο από τα κατονομαζόμενα πρόσωπα είναι στέλεχός της. Εν πάση περιπτώσει, η όλη ιστορία είναι ότι η υπόθεση Siemens καταδεικνύει άλλη μια φορά τη διαπλοκή που μπορεί να αναπτυχθεί όταν ο δημόσιος τομέας καλύπτει τόσο μεγάλο μέρος της οικονομίας.

Φεμινισμός κι απαγορεύσεις

Σ' αυτό το πολύ ενδιαφέρον κείμενο ο Νίκος Δήμου τοποθετείται απέναντι στις αντιδράσεις φεμινιστικών οργανώσεων στην προτεινόμενη τροποποίηση του οικογενειακού δικαίου, σύμφωνα με την οποία οι σύζυγοι θα μπορούν, μέσω του γάμου, να αλλάζουν τα επώνυμά τους, λαμβάνοντας το επώνυμο του συζύγου. Ενώ ο κορμός του επιχειρήματός του είναι σωστός, και παρ' όλο που είναι πολύ εύλογα και τα επιχειρήματα όσων πιστεύουν στο κοινό οικογενειακό επώνυμο (δείτε την πολύ ενδιαφέρουσα ανάρτηση του Αθανασίου Αναγνωστόπουλου ως προς το επώνυμο των τέκνων εδώ), προσωπικά μάλλον θα τασσόμουν υπέρ της διατήρησης του υπάρχοντος συστήματος με βάση την εξής λογική: η μεταβολή του επωνύμου επιτρέπεται και σήμερα, εάν ακολουθηθεί ειδική διοικητική διαδικασία που προβλέπει ο νόμος. Φυσικά, μπορώ το επώνυμό μου να το κάνω από Ντάλτον σε Κέννεντυ ή Ήστγουντ, δεν σημαίνει ότι θα το αλλάξω στο επώνυμο της καλής μου (όπως έκανε η μαμά, πριν τον εκμοντερνισμό της Άγριας Δύσης, και πήρε το επώνυμο του μπαμπά) ακολουθώντας τη διαδικασία αυτή. Αλλά η διατήρηση του ίδιου επωνύμου (στις σχέσεις με το κράτος, στις κοινωνικές μας σχέσεις κανείς δεν μας εμποδίζει να αλλάξουμε το επώνυμο, ο νόμος μάλιστα το επιτρέπει ρητά) νομίζω ότι έχει μια σειρά από πρακτικά πλεονεκτήματα ως προς την πιστοποίηση της ταυτοπροσωπίας. Δηλαδή εάν κάποιος δει ότι είμαι παντρεμένος, ενδεχομένως να πρέπει να πιστοποιήσω ότι με κάποιον τρόπο δεν έλαβα το επώνυμο της συζύγου - άσε και όλες τις διαδικασίες που πρέπει να ακολουθηθούν για γνωστοποίηση του νέου επωνύμου. Οπωσδήποτε όμως δεν είναι ζήτημα "ελευθερίας", προστασίας δηλαδή της "αδύναμης" γυναίκας από τον εαυτό της, που δεν μπορεί ν' αντισταθεί στις πιέσεις του περιβάλλοντός της.

Πολιτισμική διαφορά και οικογενειακό δίκαιο

Διαβάστε αυτό το πολύ ενδιαφέρον άρθρο του Διονύση Γουσέτη. Επανερχόμαστε στο θέμα της Σαρίας στην Ευρώπη.

Κι άλλο αίτημα για δημοψήφισμα από τον ΣΥΡΙΖΑ

... υποβλήθηκε: αυτή τη φορά, σε σχέση με τη Συνθήκη της Λισσαβώνας. Τώρα, τουλάχιστον, το ζήτημα είναι πραγματικά σημαντικό και θα δικαιολογούσε και δημοψήφισμα - ιδίως, μάλιστα, δεδομένης της εκχώρησης (πλέον ρητής και καταγεγραμμένης) εξουσιών από τα κράτη-μέλη στις Βρυξέλλες. Ωστόσο, η στάση που τηρεί επί της ουσίας ο ΣΥΝ είναι εσφαλμένη: απορρίπτει, λέει, την υπό ψήφιση συνθήκη, διότι "δεν δίνει καμμία απάντηση στα μεγάλα και σύγχρονα προβλήματα, όπως η ακρίβεια, η φτώχεια και η ανεξέλεγκτη λειτουργία της αγοράς". Είναι εσφαλμένη, διότι με τη Συνθήκη της Λισσαβώνας επιδιώκεται να αντικατασταθεί η δυσλειτουργική, εν πολλοίς, Συνθήκη της Νίκαιας, η οποία αποτελεί την πλέον πρόσφατη τροποποίηση των συνθηκών για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Εάν ο ΣΥΝ ή οποιοσδήποτε άλλος έλεγε πειστικά ότι η κατάσταση που υπάρχει τώρα, με τη Συνθήκη της Νίκαιας, είναι καλύτερη από αυτήν που προβλέπεται να έλθει με τη Συνθήκη της Λισσαβώνας, τότε, ναι, η τελευταία θα έπρεπε ν' απορριφθεί. Εξ άλλου, ποτέ δεν θα περιμέναμε από ένα βασικό θεσμικό νομοθέτημα, όπως το Σύνταγμα, να επιλύει ζητήματα όπως η "ακρίβεια" και η φτώχεια (για να μην αναφέρω την "ανεξέλεγκτη λειτουργία της αγοράς").

Γενικώς, η Συνθήκη της Λισσαβώνας έχει πολλές αδυναμίες - ίσως και να έπρεπε, κανονικά, να καταψηφισθεί. Ωστόσο, οι ουσιαστικές της αδυναμίες έρχονται ως συνέχεια του μέχρι τούδε "ευρωπαϊκού κεκτημένου", ενώ οπωσδήποτε βελτιώνει τη θεσμική λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Για το λόγο αυτό, σε περίπτωση δημοψηφίσματος, θα είναι καλό για την Ευρώπη να εγκριθεί.

Ελληνικό Πανεπιστήμιο Εκπέμπει SOS

Όταν συζητούνταν ο νόμος-πλάισιο για την τριτοβάθμια εκπαίδευση ήταν πολλοί εκείνοι που υποστήριζαν ότι κακώς θιγόταν το ζήτημα του ασύλου καθώς αφενός είναι ήσσονος σημασίας ζήτημα και αφετέρου θα προκαλέσει χωρίς λόγο αντιδράσεις. Ήταν πολλοί επίσης εκείνοι που υποστήριζαν ότι το πανεπιστήμιο μπορεί να αυτορυθμιστεί και να θέσει από μόνο του κανόνες. Βλέποντας την κατάσταση των τελευταίων ημερών μήπως θα έπρεπε να το ξανασκεφτούν ;
Το νομικό πλαίσιο που αφορά το άσυλο άλλαξε τελικά αλλά η αλλάγη που έγινε είναι άνευ ουσίας πράγμα το οποίο φαίνεται και εκ του αποτελέσματος. Συνεπώς το πρόβλημα παραμένει και τα πρόσφατα γεγονότα που έλαβαν χώρα σε όλη τη χώρα είναι μια ακόμη επιβεβαίωση ότι και η παραμικρή αλλάγή στο πανεπιστήμιο δεν είναι δυνατόν να εφαρμοστεί χωρίς την ριζική αλλάγη του νομοθετικού πλαισίου που αφορά το άσυλο.Διαφορετικά, οι διάφορες συντεχνιακές ομάδες, οι αυτοαποκαλούμενοι ''αντιεξουσιαστές'' και κάθε άλλος πικραμένος θα έχει την δυνατότητα να κλέβει κάλπες, να διαλύει συνεδριάσεις, να τρομοκρατεί και να επιτίθεται ανενόχηλητα.
Την ίδια στιγμη παρακολουθώ την πολιτική ηγεσία της χώρας να καταδικάζει απεριφραστα τα διάφορα έκτροπα και να ζητά την απομόνωση όσων βιαιοπραγούν. Ακούγοντας δε σήμερα τον πρωθυπουργό στη βουλή είπα από μέσα μου:ωραία τα λέει. Δεν εκλέξαμε όμως πρωθυπουργό και κυβέρνηση για να σχολιάζουν την πραγματικοτητα αλλά για να παρεμβαίνουν όπου χρειάζεται και να λύνουν προβλήματα. Η βασική υποχρέωση κάθε κράτους είναι να παρέχει ασφάλεια στους πολίτες του είτε βρίσκονται εντός είτε εκτός ....ασύλου.
Καλή λοιπόν η αυτορύθμιση αλλά σε ότι αφορά το πρόγραμμα σπουδών, την επιλογή προσωπικού και διάφορα άλλα συναφή και όχι σε ότι αφορά τα ατομικά δικαιώματα και την ασφάλεια των πολιτών.Αυτά οφείλει να τα προστατέψει το κράτος το οποίο για άλλη μια φορά είναι απόν

Υ.Γ. Ας είναι οι φύλακες του ΑΠΘ που τραυματίστηκαν αφού πρώτα εξευτελίστηκαν από τριάντα κουκουλοφόρους τα τελευταία θύματα του καθεστώτος ανομίας που επικρατεί στο ελληνικό πανεπιστήμιο.

Αντίδραση κατά της ακρίβειας από τη ΓΣΕΕ

Η ΓΣΕΕ αποφάσισε να κάνει τη δική της προσπάθεια με στόχο την καταπολέμηση της "ακρίβειας". Και ποιο είναι το πρώτο πράγμα που θα κάνει; Συλλαλητήριο! Για να φοβηθεί η ακρίβεια και να υποχωρήσει! Η πρότασή της, όμως, για σύσταση ενώσεων καταναλωτών, εντός των οποίων οι ίδιοι οι καταναλωτές θα αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες και θα ενημερώνονται, δεν μπορεί παρά να επικροτηθεί.

Όχι στους γάμους ομοφύλων ζευγαριών ... από τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου

Ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου επέλεξε, δυστυχώς, να παίξει το ρόλο του φύλακα της ηθικής, παραγγέλλοντας στον Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Ρόδου να τελέσει τα "νόμιμα", σε περίπτωση τελέσεως (πολιτικού) γάμου μεταξύ προσώπων του ιδίου φύλου. Δεν ξέρω αν υπονοεί ότι ο Δήμαρχος, ο οποίος θα τελέσει ενδεχομένως ένα τέτοιο γάμο θα υποπέσει σε παράβαση του Ποινικού Κώδικα. Οπωσδήποτε, κατά τη γνώμη μου, δεν θα τελέσει το αδίκημα της ψευδούς βεβαιώσεως, το οποίο συνίσταται στη βεβαίωση ψευδούς περιστατικού σε δημόσιο έγγραφο - καθώς η νομική αξιολόγηση της τελετής που θα τελεσθεί (αν, δηλαδή, συνιστά έγκυρο και υποστατό γάμο ή όχι) δεν μπορεί να θεωρηθεί, νομίζω, "γεγονός" με την έννοια του νόμου (άρθρο 242 ΠΚ). Υπενθυμίζω την έντονη συζήτηση που είχαμε στο ιστολόγιο αυτό εν όψει των περασμένων εκλογών για το ζήτημα του επιτρεπτού του γάμου μεταξύ προσώπων του ιδίου φύλου.

Πραξικόπημα στα Πανεπιστήμια

Φαίνεται βαριά η λέξη; Δηλαδή πώς να χαρακτηρισθεί η κατάλυση, διά της βίας, των διαδικασιών της Συγκλήτου του ΑΠΘ; Από πότε μπορεί μια δημοκρατική κοινωνία να ανέχεται να μπορεί να καταλύεται η εφαρμογή των νόμων από βίαιες αντιδράσεις; Και, φυσικά, οι αντιδράσεις των πανεπιστημιακών τμημάτων είναι γελοίες: το Πολυτεχνείο και η Γεωπονική του ΑΠΘ αποφάσισαν να "αναστείλουν την εκπαιδευτική διαδικασία" τιμωρώντας έτσι τους μη-βίαιους φοιτητές τους. Μην αναφερθούμε και στις δηλώσεις των κομμάτων, ιδίως της αντιπολιτεύσεως: δυναμιτίζεται το κλίμα, λένε - δηλαδή θα πρέπει η Βουλή να ζητεί, πριν ψηφίσει ένα νόμο, και οι αρχές, πριν τον εφαρμόσουν, τη συναίνεση όσων είναι διατεθειμένοι να ασκήσουν βία για να εμποδίσουν την εφαρμογή του; Μπορεί καθ' οιονδήποτε τρόπο να δικαιολογηθούν οι βίαιες αντιδράσεις επειδή το κλίμα "δυναμιτίσθηκε" από την κυβέρνηση; Είναι δυνατόν να μην είναι αυτονόητη η καταδίκη ενεργειών σαν τις χθεσινές;

Επιβάλλονται τα μουσουλμανικά ήθη στη Δυτική Ευρώπη;

Η Ολλανδία είναι μια χώρα γνωστή για την ανεκτικότητά της. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια εκδηλώνονται ανησυχητικά φαινόμενα όχι εξτρεμισμού, αλλά υποχώρησης μπροστά σε φονταμενταλιστικά στοιχεία της κοινωνίας της, κυρίως προερχόμενα από μουσουλμάνους, ενδεχομένως και λόγω του φόβου αυξημένης βίας (βλ. δολοφονίες Theo Van Gogh, Pim Fortuyn, την καταδίωξη της Ayaan Hirshi Ali κ.λπ.). Έτσι, η είδηση περί μετακίνησης γλυπτών, επειδή προσβάλλουν, κατά τα φαινόμενα, την ηθική των μουσουλμάνων μιας περιοχής, δεν μπορεί παρά να προκαλεί ακόμη περισσότερες ανησυχίες.

Μια ευχάριστη έκπληξη, η μανία καταδίωξης του κ. Νίκου Δήμου και ευχές για την Ανάσταση

Το ιστολόγιο άργησε να ανανεωθεί αυτή τη φορά λόγω αυξημένου φόρτου εργασίας εν όψει του Πάσχα - όχι ότι δεν συνέβησαν αρκετά άξια λόγου γεγονότα, αλλά θα τα σχολιάσουμε εν καιρώ. Λίγα λόγια πριν σας χαιρετήσουμε για τις γιορτές:

1. Πολύ ευχάριστη έκπληξη το ιστολόγιο του κ. Στέφανου Μάνου με τίτλο "Κοινή Λογική". Τα κείμενά του, όπως πάντοτε, μεστά. Αλλά, αντί να σχολιάσουμε κάποιο επιμέρους κείμενο, θέλω να αναφερθώ σε ένα φαινόμενο που είναι εμφανές ακόμη και στο ιστολόγιο του κ. Μάνου:

2. Τη μανία καταδίωξης του κ. Νίκου Δήμου - και δεν το εννοώ ως κάποια παραίσθηση του ίδιου του κ. Δήμου, αλλά αναφέρομαι στη μανία κάποιων σχολιαστών του να προσπαθούν να του επιτεθούν με κάθε ευκαιρία. Παρακολουθούν τα "επίκαιρα" από την ιστοσελίδα του, όπως παλαιότερα παρακολουθούσαν τα blogs του, μόνο και μόνο για να βρουν αφορμή να τον κατακρίνουν. Και ακόμη και στο ιστολόγιο του κ. Μάνου προσπαθούν να βρουν αφορμή να επιτεθούν στον κ. Δήμου. Δεν μπορώ, ειλικρινά, να εξηγήσω αυτή τη μανία.

Αυτά, όμως, δεν μειώνουν τη χαρά μας και τις προσδοκίες μας για τα κείμενα και τις απόψεις του κ. Μάνου. Του ευχόμαστε καλή δύναμη στη συνέχεια.

Τέλος, ευχόμαστε, τα αδέλφια μου κι εγώ, σε όλους τους φίλους αυτού του ιστολογίου Καλή Ανάσταση!

Χωρισμός Εκκλησίας και Κράτους στο Σύνταγμα των ΗΠΑ

Διαβάστε εδώ ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο το οποίο, με αφορμή μια νουβέλα του 1791, εξετάζει την επικράτηση του διαχωρισμού εκκλησίας και κράτους στο ομοσπονδιακό αμερικανικό σύνταγμα.

(απόσπασμα από το κείμενο, όχι ευθέως σχετιζόμενο με το κύριο θέμα - είπε ο Thomas Jefferson: "Some men look at constitutions with sanctimonious reverence, and deem them like the arc of the covenant, too sacred to be touched. They ascribe to the men of the preceding age a wisdom more than human.”)

Aγωγές, μηνύσεις, ελευθερία του λόγου

Με αγωγές και μηνύσεις κατά του κ. Αλέξη Τσίπρα και του Star Channel αντέδρασε ο όμιλος MIG σε διάφορες δηλώσεις και τηλεοπτικές εκπομπές, οι οποίες υπονοούσαν ή αναφέρονταν σε υποτιθέμενες βρώμικες συναλλαγές σχετικά με την αγορά του ποσοστού 20% των μετοχών του ΟΤΕ που κατείχει ο όμιλος MIG από την Deutsche Telekom. Είναι ενδιαφέρον ότι τα κόμματα της αντιπολίτευσης αντέδρασαν, θεωρώντας ότι "ποινικοποιείται η πολιτική ζωή" και τα συναφή. Στην πραγματικότητα, ο όμιλος MIG εκμεταλλεύεται ένα συγκεκριμένο νομικό πλαίσιο και ασκεί ένα δικαίωμά του - κι αν έχει κάποιος αντιρρήσεις για αυτό το νομικό πλαίσιο, δεν έχει (ειδικά αν είναι κοινοβουλευτικό κόμμα) παρά να αναλάβει τη νομοθετική πρωτοβουλία για την αλλαγή του.

Σε κάθε περίπτωση, η επικαιρότητα αυτή επαναφέρει δύο θέματα: 1. τα όρια της ελευθερίας του λόγου και αν αυτά εκτείνονται και στο συκοφαντικό και δυσφημιστικό λόγο (δεν λέω ότι τα όσα είπε ο κ. Τσίπρας ή τα όσα ειπώθηκαν στις εκπομπές του Star Channel συνιστούν κάτι τέτοιο, αυτό θα κριθεί από τα δικαστήρια) και 2. εάν τα πολιτικά κόμματα/ οι βουλευτές/ οι δημοσιογράφοι ή κάποιες άλλες ομάδες πρέπει να αντιμετωπίζονται διαφορετικά από τους υπολοίπους πολίτες, για τους οποίους ισχύουν τα άρθρα του ποινικού κώδικα για εξύβριση και συκοφαντική δυσφήμηση - εάν, δηλαδή, πρέπει να θεωρήσουμε ότι στα πλαίσια κάποιου συγκεκριμένου λειτουργήματος πρέπει να έχουν μεγαλύτερο περιθώριο ακόμη και σφάλματος κατά την εκφορά του λόγου τους.

[Παρενθετικά: το αδίκημα της συκοφαντικής δυσφήμησης, που διακρίνεται από την εξύβριση και την απλή δυσφήμηση, τελείται όταν κάποιος ισχυρίζεται ενώπιον τρίτου ή διαδίδει για κάποιον άλλο γεγονός το οποίο γνωρίζει ότι είναι ψευδές και μπορεί να βλάψει την τιμή ή την υπόληψή του, ηθελημένα δηλαδή επιδιώκει να πείσει κάποιους τρίτους για κάτι που αφορά τον προσβαλλόμενο και δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.]

Δεν γνωρίζω τι ακριβώς ειπώθηκε, γι' αυτό ας καταφύγω σε ένα υποθετικό παράδειγμα: έστω ότι ο κ. Καρατζαφέρης, που δεν έχει εκλεγεί βουλευτής στο παράδειγμά μας (για να μην έχουμε και θέμα ασυλίας), ισχυρίζεται μέσα στο εθνικιστικό του μένος σε δηλώσεις του ότι ο κ. Νίκος Κωνσταντόπουλος, διαπρεπής δικηγόρος με σημαντική δράση στην υπεράσπιση ατομικών δικαιωμάτων, κέρδισε μια συγκεκριμένη υπόθεση (λ.χ. επετράπη η σύσταση σωματείου "Μακεδόνων" Φλώρινας με τη νομική του συμβολή) επειδή συμμετέχει στο παρα-δικαστικό και λάδωσε τους δικαστές και ότι όλα αυτά τα κάνει, γιατί η διπλωματική αποστολή της ΠΓΔΜ του αναθέτει εργολαβικά παρόμοιες υποθέσεις. Ο κ. Κωνσταντόπουλος, ο οποίος δεν είναι (στο παράδειγμά μας) πλέον βουλευτής, έχει μια σημαντική δικηγορική καριέρα, η οποία στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στη φήμη του ως επιτυχημένου δικηγόρου. Είναι προφανές ότι μια τέτοια δήλωση του προκαλεί σημαντική ηθική και οικονομική βλάβη, επειδή οι επιτυχίες που είχε χάρη στις ικανότητές του (οι οποίες είναι πραγματικές και αναγνωρισμένες και δεν αναφέρονται μόνο χάριν του παραδείγματος) αποδίδονται πλέον σε ανέντιμες διαδικασίες. Πρέπει να έχει τη δυνατότητα ο κ. Καρατζαφέρης να πετάει τέτοιες δηλώσεις, οι οποίες θίγουν τόσο έντονα τον κ. Κωνσταντόπουλο, με σκοπό (κατά το παράδειγμα πάντα) να συσπειρώσει τους εθνικιστές οπαδούς του με απειλές για επέμβαση ξένων και εξάρτηση του παραδικαστικού κυκλώματος από αυτούς; Εάν ο κ. Κωνσταντόπουλος ασκήσει αγωγή εναντίον του ή καταθέσει μήνυση εις βάρος του, ποινικοποιείται η πολιτική ζωή;

Φυσικά, εάν (στο παράδειγμα) ο κ. Καρατζαφέρης μπορούσε να αποδείξει ότι ο κ. Κωνσταντόπουλος πράγματι χρημάτιζε δικαστές, δεν υπέχει καμμία αστική ή ποινική ευθύνη. Αν γνώριζε θετικά ότι κάτι τέτοιο δεν συνέβη, ότι δηλαδή ο κ. Κωνσταντόπουλος είναι τίμιος, δεν χρηματίζει δικαστές και οπωσδήποτε η συγκεκριμένη απόφαση εκδόθηκε χωρίς αθέμιτα μέσα, τότε πρέπει να έχει ευθύνη, τουλάχιστον αστική.

Η "γκρίζα ζώνη", η οποία συσχετίζεται και με την επικαιρότητα, είναι η κατάσταση κατά την οποία ο κ. Καρατζαφέρης υποθέτει ή έχει ενδείξεις ότι κάτι αθέμιτο συνέβη. Σε μια τέτοια περίπτωση πρέπει να σιωπήσει, φοβούμενος τις τυχόν ευθύνες του; Δεν πρέπει, επειδή είναι πολιτικός και έχει αυξημένο ενδιαφέρον να προωθήσει ένα τέτοιο θέμα, να μιλήσει; Θα έπρεπε να μπορέσει να ζητήσει από τον (βουλευτή στο παράδειγμά μας) κ. Άδωνι Γεωργιάδη να τοποθετηθεί; Κι εάν είχε αποσυρθεί από την πολιτική και ήταν απλώς ιδιοκτήτης του ΤΗΛΕ-ΑΣΤΥ, θα είχε τα ίδια δικαιώματα και υποχρεώσεις;

Το ζήτημα θα μπορούσε να είχε τεθεί πολύ απλούστερα, εάν το βλέπαμε από τη σκοπιά του ζημιουμένου. Η καριέρα του κ. Κωνσταντόπουλου μπορεί να καταστραφεί, χωρίς να φταίει ο ίδιος, επειδή ο κ. Καρατζαφέρης βλέπει συνωμοσίες παντού ή ήθελε ένα σύνθημα για να ανεβάσει τα εκλογικά ποσοστά του ή τις θεαματικότητες του σταθμού του. Από την άλλη, όμως, πρέπει να σκεφθούμε και το αντίστροφο: στην περίπτωση που ο κ. Κωνσταντόπουλος πράγματι είχε επιδοθεί σε μια τέτοια συναλλαγή, θα μπορούσε αυτή να αποκαλυφθεί, εάν ο κ. Καρατζαφέρης έπρεπε να μπορεί να την αποδείξει οπωσδήποτε, προτού πει κάτι στον αέρα;

Χωρίς, επαναλαμβάνω, να ξέρω το ακριβές περιεχόμενο των δηλώσεων του κ. Τσίπρα (ή των όσων αναφέρονται στο Star Channel) υποθέτω ότι αυτές κινούνται σ' αυτή την γκρίζα ζώνη - η προσωπική μου επιλογή, στην περίπτωση αυτή, θα ήταν υπέρ της ελευθερίας του λόγου, δηλαδή κατά της ποινικοποίησης. Ωστόσο, η επιλογή αυτή δεν συνάδει με την επιλογή του νομοθέτη, η οποία μάλιστα έχει γίνει αντικείμενο μεγάλων καταχρήσεων στο παρελθόν εις βάρος ανθρώπων, που τόλμησαν να πουν κάποια αυτονόητα πράγματα, έστω κι αν αυτά συνίστανται σε αξιολογικές κρίσεις (βλ. υποθέσεις Λιοναράκη και Βασιλάκη). Δηλαδή στη συγκεκριμένη περίπτωση, παρά τις αντίθετες επιθυμίες μας, οπωσδήποτε ο κ. Βγενόπουλος, εκπροσωπώντας τον όμιλο MIG, άσκησε ένα δικαίωμα που του παρέχει ο νόμος. Αν ο κ. Τσίπρας ή οποιοσδήποτε άλλος δήλωνε εντελώς ανεύθυνα ή χωρίς να έχει έστω και την παραμικρή ένδειξη ότι ο όμιλος MIG ή κάποιος άλλος προέβη σε παράνομες πράξεις, τότε ακόμη περισσότερο θα δικαιολογείτο και ο θιγόμενος, είτε φυσικό, είτε νομικό πρόσωπο, είτε πλούσιος είτε πένης, είτε δεξιός είτε αριστερός, να καταφύγει στα δικαστήρια για την προάσπιση του κύρους του. Δεν πρέπει να ξεχνάμε και το εξής: εάν, στο υποθετικό παράδειγμα, ο κ. Κωνσταντόπουλος δεν προσφύγει στη δικαιοσύνη κατά του κ. Καρατζαφέρη, θα ενισχυθεί η άποψη ότι έχει κάτι να κρύψει και ότι οι κατηγορίες του κ. Καρατζαφέρη είναι αληθείς. Η μη αντίδραση σε μια κατηγορία εκλαμβάνεται, κατά κανόνα, όχι ως μεγαθυμία, αλλά ως επαλήθευση της κατηγορίας, όσο ακραία κι εάν είναι.

Εν πάση περιπτώσει, αυτές είναι κάποιες αρχικές σκέψεις, ατάκτως ερριμμένες, με αφορμή την επικαιρότητα. Ίσως να είναι καλή ευκαιρία να συζητήσουμε την ανάγκη να είναι ποινικώς κολάσιμα τα αδικήματα κατά της τιμής - ιδίως δε να δούμε και τον περιβόητο νόμο περί τύπου (ν. 1178/1981).

[Διευκρίνιση: το παράδειγμα δεν υπονοεί ότι ο κ. Καρατζαφέρης έχει τάσεις για συκοφαντικές δυσφημήσεις, το όνομά του αναφέρθηκε επειδή είναι στο άλλο άκρο του πολιτικού φάσματος από τον κ. Κωνσταντόπουλο. Οι ικανότητες του κ. Κωνσταντόπουλου ως νομικού και νομικού συμπαραστάτη είναι αδιαμφισβήτητες, όπως και το ήθος και η ακεραιότητά του.]

Τα αναβολικά και τα χρήματά μας

Τουλάχιστον έτσι μειώνεται το έλλειμμα στο εμπορικό ισοζύγιο. Διαβάστε αυτή την έκθεση που συνετάγη κατόπιν παραγγελίας και για λογαριασμό της WADA - μπορείτε να δείτε το ρόλο της χώρας μας ως παραγωγού κι εξαγωγέως αναβολικών ουσιών (σελ. 78 για τη χώρα μας). Πολύ ενδιαφέρουσες πληροφορίες περιέχονται, για όποιον έχει τη διάθεση να την διαβάσει, και για τη σχέση του οργανωμένου εγκλήματος με τη διακίνηση αναβολικών ουσιών.

Εν τω μεταξύ, στην Κύπρο ...

Ανάμεσα στα veto, τα αναβολικά και τα υπόλοιπα σημαντικά εθνικά θέματα, δεν είχαμε καιρό να ασχοληθούμε με μια εξέλιξη στην Κύπρο που μπορεί να έχει σημαντικά αποτελέσματα: το άνοιγμα του περάσματος της Οδού Λήδρας στη Λευκωσία. Πρόκειται για μια εξέλιξη, στην οποία οδηγήθηκαν ο Πρόεδρος της Κύπρου και ο πρωθυπουργός των Τουρκοκυπρίων, μετά από αιτήματα των αντίστοιχων κοινοτήτων. Πολλές φορές στο παρελθόν έχει αποδειχθεί ότι τα εθνικιστικά αισθήματα δεν είναι πάντοτε τα κυρίαρχα στις κοινωνίες, ελπίζουμε η λύση στο κυπριακό πρόβλημα τελικά να μη χρειάζεται να έλθει από διαπραγματευτές του ΟΗΕ και την εμπλοκή της Ελλάδος και της Τουρκίας, αλλά από τις ίδιες τις κοινότητες - οι οποίες πλέον αρχίζουν να αναγνωρίζουν ότι έχουν πολύ περισσότερους λόγους για να συμβιώνουν, παρά για να παραμένουν διχασμένες.

Ποιος κερδίζει από το veto του Βουκουρεστίου;

Πάντως όχι όσοι μετριοπαθείς, στα Σκόπια, πιστεύουν στο συμβιβασμό, στους οποίους συμπεριλαμβάνεται και το κ. Μπράνκο Γκερόσκι, αρχισυντάκτης του μεγαλύτερου ημερησίου φύλλου στα Σκόπια. Μια ουδέτερη άποψη για το τι σημαίνει το veto δίνει και ο έμπειρος πρώην αμερικανός διπλωμάτης κ. J. Brady Kiesling.

Μη παρακολουθείτε Simpsons - κάνει κακό

Έτσι, τουλάχιστον, έκρινε μια κυβερνητική αρχή της Βενεζουέλας, και, μετά από παράπονα τηλεθεατών, απαγόρευσε την προβολή της σε ώρες που μπορούν να βλέπουν παιδιά από το ιδιωτικό κανάλι Televen - αντικαταστάθηκε με την επιμορφωτική σειρά Baywatch Hawaii! Νομίζω ότι κάποιοι εκπαιδευτικοί στη Θεσσαλονίκη θα συμφωνούσαν.

Ο Μίμης Ανδρουλάκης για τη γενιά των € 700

Διαβάστε την πρόταση για υπέρβαση του συντηρητισμού. Σε άλλα πράγματα μπορούμε να συμφωνούμε, σε άλλα να διαφωνούμε, αλλά η πρόταση αυτή οπωσδήποτε ξεφεύγει από τα τετριμμένα που ακούμε κάθε φορά από τη δεξιά και την αριστερά στη χώρα μας.

Η "Ελευθεροτυπία" για τα αναβολικά

Από τις λίγες φορές που συμφωνώ τόσο πολύ με το editorial της - ειδικά με την τελευταία πρόταση!

Ο Henry Kissinger για τις τρεις σύγχρονες επαναστάσεις

Όταν δεν προσπαθεί να στερήσει τους Έλληνες από τη γλώσσα και τον πολιτισμό τους, γράφει και για παγκόσμια ζητήματα. Η γνώμη του είναι πάντοτε αξιοπρόσεκτη.