Ναι στη μείωση του κράτους, όχι στην αύξηση των φόρων - πραγματική τόνωση στην αγορά

Η μείωση του κράτους, εκτός από το δημοσιονομικό της αποτέλεσμα με την άμεση μείωση των εξόδων, έχει και πολλά άλλα ευεργετικά αποτελέσματα στην αγορά. Απαλλάσσει τις επιχειρήσεις από περιττά γραφειοκρατικά εμπόδια, τα οποία είναι και αυτά ανασταλτικά για τις επενδύσεις και την ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας. Και, φυσικά, απελευθερώνει πόρους, οι οποίοι δεσμεύθηκαν για τη θεραπεία μιας συγκεκριμένης ανάγκης κατά την επιλογή μιας γραφειοκρατίας, στην αγορά, από την οποία θα προκύψει ορθολογικότερη κατανομή των πόρων, προς όφελος των αναγκών των καταναλωτών.

Η αύξηση των φόρων, αντιθέτως, εκτός από την άμεση χρηματική επιβάρυνση (και με αβέβαιο το δημοσιονομικό αποτέλεσμα) ενισχύει την ήδη υφισταμένη γραφειοκρατία, η οποία και βρίσκει την ευκαιρία να κάνει ό,τι κάνει πάντα η γραφειοκρατία: να γιγαντωθεί, να αποκτήσει περισσότερη εξουσία και να καταλήξει να επιβαρύνει κι άλλο τον ιδιωτικό τομέα.

Ειδικά στην περίπτωση της Ελλάδας, η ύπαρξη πολλών κρατικών φορέων φέρνει άλλες στρεβλώσεις στη λειτουργία της αγοράς: χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι τα στρατόπεδα εκπαιδεύσεως νεοσυλλέκτων, αλλά και διάφορα ΤΕΙ, κατανεμημένα σε επαρχιακές πόλεις όχι με κριτήριο την εξυπηρέτηση των φοιτητών, λόγω της εγγύτητάς τους με σημαντικά πληθυσμιακά κέντρα, αλλά με σκοπό την τεχνητή τόνωση της τοπικής οικονομίας διά της εξυπηρετήσεως των στρατιωτών και των σπουδαστών. Και μόνη η χοροθέτηση των κέντρων εκπαιδεύσεως νεοσυλλέκτων και των ΤΕΙ (και, σε αρκετές περιπτώσεις, και φυλακών) είναι ενδεικτική των κριτηρίων που χρησιμοποιεί το κράτος για την κατανομή των πόρων του - τεχνητή ενίσχυση της ζητήσεως σε περιοχές, από τις οποίες αναμένει η εκάστοτε πολιτική ηγεσία ψήφους. Σκεφθείτε, όμως, και ότι η τοποθέτηση των πανεπιστημίων και των στρατοπέδων εγκλωβίζουν τις τοπικές οικονομίες στην υιοθέτηση επιχειρηματικών δραστηριοτήτων, οι οποίες κινούνται γύρω από την εξυπηρέτηση των στρατιωτών ή των σπουδαστών: από ενοικιαζόμενα διαμερίσματα μέχρι καφετέριες και μπαρ. Οι τοπικές οικονομίες στη συνέχεια γίνονται απολύτως εξαρτημένες από την παρουσία του στρατοπέδου ή του ΤΕΙ, με συνέπεια τυχόν μετακίνηση του φορέα αυτού να προκαλεί έντονες κοινωνικές αντιδράσεις (και να έχει σοβαρό πολιτικό κόστος) και να συμπλέκεται ακόμη περισσότερο η απόφαση για την τοποθέτηση των φορέων αυτών με κοντόφθαλμους πολιτικούς μικροϋπολογισμούς. Όμως και το προϊόν που παράγουν δεν έχει κάποια προστιθεμένη αξία, κάποια πραγματική αναπτυξιακή προοπτική (χωρίς να παραγνωρίζουμε ότι οι συγκεκριμένες δραστηριότητες ταιριάζουν στη ραθυμία που θεωρείται σχεδόν αρετή στην ελληνική επαρχία).

Έτσι, η τραγική οικονομική κατάσταση της χώρας μας παρέχει αφορμή για την απεξάρτηση από τους τοπικιστικούς μικροπολιτικούς υπολογισμούς, ώστε και οι κάτοικοι των περιοχών, στις οποίες ευρίσκονται οι καταργούμενοι οργανισμοί, να στραφούν σε πραγματικά παραγωγικές δραστηριότητες.

Γιατί καταργήθηκε η βάση του 10;

Αυτό ρωτούσαμε σε μια προηγούμενη ανάρτηση. Γιατί πλέον εισάγονται φοιτητές σε ανώτατα και ανώτατα τεχνολογικά ιδρύματα με 7 ή με 5 στα 20 αντιστοίχως. Έτσι, τα ΑΕΙ και ΑΤΕΙ της επαρχίας θα γεμίσουν και η κατανάλωση φραππέ δεν θα μειωθεί - αλλά κυρίως θα διατηρηθούν οι άχρηστες θέσεις εργασίας των ιδρυμάτων αυτών, διότι φοιτητές/ σπουδαστές πάλι δεν θα έχουν. Το υπουργείο αποφάσισε να διευκολύνει την ελληνική οικογένεια, διευκολύνοντας τις μεταγραφές από το ένα ΑΕΙ ή ΑΤΕΙ στο άλλο. Έτσι, τα αζήτητα επαρχιακά ΑΕΙ και ΑΤΕΙ διατηρούνται ως πηγές εισαγωγής μεταγραφομένων στα ΑΕΙ και ΑΤΕΙ των μεγάλων πόλεων. Δηλαδή πληρώνονται καθηγητές, διοικητικό προσωπικό, κτήρια κ.λπ. με αποκλειστικό πλέον σκοπό να υπάρχει πρόσχημα για την εισαγωγή υπεράριθμων, ουσιαστικά, φοιτητών στα πανεπιστήμια και ανώτατα τεχνολογικά ιδρύματα των μεγάλων πόλεων. Προς δόξαν των προσπαθειών για μείωση των σπαταλών και κατάργηση των περιττών οργανισμών!

Πού πάνε τα χρήματά μας ή Τα άχρηστα ΤΕΙ ή Γιατί καταργήθηκε η "βάση του 10"

Σ' αυτό το ρεπορτάζ των "Νέων" και στον πίνακα που επισυνάπτεται φαίνονται τα επαρχιακά ΤΕΙ με χαμηλή, σχεδόν μηδαμινή ζήτηση μεταξύ των υποψηφίων, οι οποίοι πέτυχαν βαθμολογία ανώτερη της βάσης στις γενικές εξετάσεις των ετών 2006-2008. Πρόκειται για 41 τμήματα! Ούτε ένα, ούτε δύο. Και αυτά τα τμήματα επιχειρείται να διατηρηθούν τεχνητά στη ζωή με την κατάργηση της (αυτονόητης, σε οποιοδήποτε λελογισμένο σύστημα) προϋπόθεσης να επιτυγχάνουν, όσοι εισέρχονται στην τριτοβάθμια παιδεία, τουλάχιστον τη βάση στα μαθήματα της δευτεροβάθμιας. Στο ρεπορτάζ αναφέρεται σωστά ότι προβλέπεται από τη νομοθεσία (άρθρο 4 §§ 3, 4 ν. 1404/1983, όπως αυτός έχει τροποποιηθεί με το άρθρο 17 § 2 ν. 3794/2009) η υποχρεωτική συγχώνευση ή διακοπή λειτουργίας Τμημάτων ΤΕΙ, όταν για πέντε συνεχόμενα ακαδημαϊκά έτη έχουν εγγεγραμμένους σπουδαστές λιγότερους από το 10% του αριθμού των εισακτέων στο αντίστοιχο Τμήμα. Έτσι, η κατάργηση της "βάσης του 10" ουσιαστικά αποτελεί σανίδα σωτηρίας για τα άχρηστα ΤΕΙ.

Με άλλα λόγια: είμαστε σε μια οικονομική κρίση. Το κράτος επιχειρεί να μαζέψει τα έξοδά του κόβοντας σημαντικό μέρος του εισοδήματος ακόμη και των χαμηλοσυνταξιούχων. Ωστόσο, δεν έχει το θάρρος να κλείσει υπηρεσίες, όπως τα άχρηστα ΤΕΙ, που δεν εξυπηρετούν κανένα, εκτός ίσως από το προσωπικό τους και τους τοπικούς σουβλατζήδες. Είναι δυνατόν η Κυβέρνηση να αναλαμβάνει όλο το πολιτικό κόστος των μέτρων που μας ζητούν οι δανειστές και να κολλάει σε τέτοια μικροσυμφέροντα;