Η ηγεσία και το ΛΟΤΤΟ

Σε προηγούμενη ανάρτηση είχα σχολιάσει ένα κείμενο του κ. Χρήστου Γιανναρά, στο οποίο ονειρευόταν τον Έλληνα Πούτιν. Ο κ. Πάσχος Μανδραβέλης τα γράφει πολύ καλύτερα.

Ελληνική δικτατορία ή πώς το "ένας Λοχίας" έγινε ο "Έλληνας Πούτιν"

Ο κ. Γιανναράς έχει ένα καινούργιο όραμα για την Ελλάδα. Θέλει να αναλάβει ο Έλληνας Πούτιν, ο οποίος θα κλείσει τους κακούς στη φυλακή, θα διώξει τους ανίκανους, θα ξαναστήσει εξ αρχής την κρατική γραφειοκρατία. Κάποτε παρόμοια παράπονα οδήγησαν στη λαϊκή αδιαφορία (τουλάχιστον τα πρώτα χρόνια) απέναντι στη δικτατορία. Προτού αναλάβει ο Παπαδόπουλος και οι συν αυτώ, οι Έλληνες ήθελαν, έστω, "ένα Λοχία", όχι κατ' ανάγκην Στρατηγό ή Συνταγματάρχη. Βέβαια δεν γνωρίζω η δική μας χούντα να προχώρησε σε εκτελέσεις με πολώνιο στο εξωτερικό εις βάρος αντιπάλων της. Αλλά, αν είναι να επαναφέρουμε την Ελλάδα εκεί που την ονειρεύεται ο κ. Γιανναράς, ας γίνει κι αυτό!

Δημοκρατία στη Ρωσία και ευρωπαϊκή εξωτερική πολιτική

Ο διάδοχος του Πούτιν εξελέγη πανηγυρικά. Οι διεθνείς παρατηρητές αρνήθηκαν να συμμετάσχουν στη διαδικασία, πολλά κόμματα της αντιπολιτεύσεως δεν κατόρθωσαν καν να κατεβάσουν υποψήφιο. Ο Υπουργός Εξωτερικών της Γαλλίας, όμως, αποδίδει την ψύχρανση των σχέσεων Ευρωπαϊκής Ενώσεως και Ρωσίας στη λάθος γλώσσα που χρησιμοποιείτο απέναντι στον Πούτιν και εύχεται με τον Μεντβέντεβ να αλλάξουν τα πράγματα - δηλαδή η γλώσσα, γιατί το μέλλον της δημοκρατίας στη Ρωσία δεν φαντάζει και πολύ ευοίωνο αυτή τη στιγμή.