Όψεις της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης

Η καινούρια χρονιά ξεκινάει για τα πανεπιστήμια καθώς η εξεταστική του Σεπτεμβρίου βαίνει σιγά σιγά προς την ολοκλήρωση της.Τίποτε δεν μοιάζει να έχει αλλάξει, οι νέοι φοιτητές ξεκινούν τις εγγραφές ερχόμενοι αντιμέτωποι-οι περισσότεροι για πρώτη φορά στη ζωή τους-με την ελληνικη γραφειοκρατία, οι παρατάξεις στήνουν τα τραπεζάκια για το καθιερωμένο ''ψάρεμα'' των φοιτητών ενώ ενίοτε ακούγονται και φωνές που μιλούν για κατάληψη λόγω την ''νομιμοποίησης των κολλεγίων''. Το γενικό συμπέρασμα είναι ότι τίποτε δεν έχει διαταράξει την μόνιμη νωχελικότητα του ελληνικού πανεπιστημίου.
Από την άλλη μεριά παρατηρώ πως προετοιμάζεται ή ιδιωτική εκπαίδευση για την νέα χρονιά και κάταλήγω στο συμπέρασμα ότι μάλλον έχουν κινητοποιηθεί λίγο περισσότερο. Αφίσες στους δρόμους, τηλεοπτικά και ραδιοφωνικά σποτάκια μέχρι και σελίδες στο facebook μπορει να βρει κανείς για σπουδές στα διάφορα ιδιωτικά κολλέγια και κέντρα ελευθέρων σπουδών. Ο κάθε ενδιαφερόμενος μπορεί να ξεναγηθεί στους χώρους που στεγάζονται αυτά τα ιδρύματα και να διερευνήσει τις προοπτικές που του διανοίγονται . Φυσικά, αυτό δεν σημαίνει ότι όλα αυτά τα κέντρα παρέχουν πραγματικά πανεπιστημιακές σπουδές. Την ποιότητα όμως και τελικά τον τίτλο που θα φέρει το καθένα θα τον αποφασίσουν οι πολίτες και η αγορά ή οποία δεν πρόκειται να χαριστεί σε κανέναν .
Όσο λοιπόν ο κύριος Παπανδρέου θα αναρωτιέται αν θα πρέπει να αναθεωρηθεί το άρθρο 16, η ιδιωτική μεταλυκειακή εκπαίδευση θα συνεχίσει να αναπτύσσεται καθώς όλο και περισσότεροι θα γυρνούν την πλάτη τους στο δημόσιο πανεπιστήμιο το οποίο θυμίζει πλέον τον ξεπεσμένο αριστοκράτη που δεν του έχει μείνει τίποτε παρά μόνον ο τίτλος...

Συμβαίνουν στις ΗΠΑ - συμβαίνουν και στην Ελλάδα;

Η Αμερική γνώρισε το ρατσισμό - και ακόμη δεν έχει απαλλαγεί από αυτόν. Διαβάστε αυτό το πολύ ενημερωτικό άρθρο του Economist. Στην Ευρώπη η ρατσιστική αντιμετώπιση των μεταναστών (δεν συζητάμε για τον αντισημιτισμό που είναι αρχαίο φαινόμενο) και η γκετοποίησή τους είναι σχετικά πρόσφατα φαινόμενα. Στη χώρα μας, που άρχισε να υποδέχεται μεγάλες ομάδες μεταναστών από το 1990 και μετά (μολονότι και πριν υπήρχαν, ιδίως στην Αθήνα, πολλοί άνθρωποι ξένης καταγωγής), παρατηρούνται πολλά φαινόμενα παρόμοια μ' αυτά που περιγράφονται στο άρθρο. Δεν ξέρω κατά πόσο αυτά ισχύουν και σε άλλες χώρες - στην Ελλάδα όμως υπάρχουν πλέον de facto υποβαθμισμένα σχολεία, στα οποία φοιτούν κυρίως μαθητές που κατάγονται από παλλινοστούντες από την τέως Σοβιετική Ένωση (στο κέντρο της Θεσσαλονίκης) ή από την Αλβανία, στα οποία οι "γνήσιοι" Έλληνες αρνούνται να στείλουν τα παιδιά τους. Ότι η παρουσία μαθητών που δεν ξεκινούν με ευχέρεια στην ελληνική γλώσσα εμποδίζει τη διδασκαλία στα ελληνικά είναι προφανές. Είναι όμως μόνο αυτό, άραγε, που φοβόμαστε και αποφεύγουμε αυτά τα σχολεία για τα παιδιά μας;

Μια ενδιαφέρουσα συζήτηση για την εκπαίδευση στη Βρετανία

Διαβάστε το αυτό το άρθρο του Εconomist. Δίνει πολλές διαστάσεις στην εκπαίδευση, τις οποίες στην Ελλάδα παραγνωρίζουμε. Ιδίως, προσέξτε το ρόλο που αποδίδει στους γονείς των μαθητών, οι οποίοι συμμετέχουν ενεργά στις διαδιακασίες του σχολείου των παιδιών τους, ακόμη κι αν αυτό είναι δημόσιο. Πολύ ενδιαφέρον, σχετικώς, και αυτό το άρθρο του Τάκη Μίχα, που αναφέρεται στη Σουηδία.