Η σημασία της νομιμότητας ή τι έχουμε με το ΠΑΜΕ

Οι τελευταίες αναρτήσεις στο ιστολόγιο αυτό φαίνεται να στρέφονται αποκλειστικά κατά του Πανεργατικού Αγωνιστικού Μετώπου (ΠΑ.Μ.Ε.), της συνδικαλιστικής παρατάξεως που πρόσκειται στο Κ.Κ.Ε. Μια επιπόλαιη ανάγνωση των τίτλων των αναρτήσεων θα οδηγούσε στο συμπέρασμα ότι κάτι έχει πιάσει τον γράφοντα και θέλει, καλά ντε και σώνει, να "θάψει" το ΠΑΜΕ. Ωστόσο, όπως θα αντιληφθεί κανείς από μια προσεκτικότερη ανάγνωση των συγκεκριμένων αναρτήσεων, το πρόβλημα που έχουμε με το ΠΑΜΕ στη συγκεκριμένη χρονική συγκυρία δεν είναι η ιδεολογία του ή οι σκοποί του (με τους οποίους δεν είναι μυστικό ότι διαφωνούμε εντελώς), αλλά η επιλογή του να καταφεύγει συνειδητά σε παράνομες πράξεις, προκειμένου να επιδιώξει την επίτευξή τους. Είναι αυτονόητο ότι την ίδια μεταχείριση θα επιφυλάξουμε και σε άλλες ομάδες, ανεξαρτήτως ιδεολογίας, οι οποίες καταφεύγουν στην παρανομία για την επιδίωξη των ιδεολογικών και πολιτικών τους στόχων.

Δεν χρειάζεται να τονίσει κανείς τη σημασία που έχει η τήρηση της νομιμότητας για μια κοινωνία. Πολύ περισσότερο, για την προσέλκυση επενδύσεων και για την οικονομική ανάπτυξη γενικότερα: ποιος θα ρισκάρει οποιαδήποτε επένδυση, όταν γνωρίζει ότι η αυθαιρεσία οποιουδήποτε θα μπορεί να του την καταστρέψει; Αν δεν προστατεύεται η περιουσία κάποιου ή η ελευθερία του για τη διακίνηση, εάν η βία, η δύναμη και ο όγκος της επικρατούν, τότε ο κάθε πολίτης θα έχει κίνητρο όχι να κινηθεί σεβόμενος τα δικαιώματα των συμπολιτών του, αλλά να συγκεντρώσει κι αυτός με κάποιον τρόπο ισχύ (είτε συνεργαζόμενος με άλλους, είτε με την κτήση κάποιου όπλου, λ.χ.), προκειμένου να επιβληθεί - και μια κοινωνία, στην οποία πρώτος στόχος θα είναι η επιβολή διά της βίας έναντι των υπολοίπων προφανώς δεν θα είναι μια κοινωνία προσανατολισμένη στην παραγωγή και διακίνηση και ανταλλαγή αγαθών και υπηρεσιών, στην παραγωγή πλούτου, αλλά στην καταστροφή και την καταστολή (μόνο που η καταστολή δεν θα προέρχεται από ένα κράτος, που θα έχει το νόμιμο μονοπώλιο στη βία, αλλά από τον συγκυριακά ισχυρότερο). Φυσικά, ούτε λόγος για σεβασμό ατομικών δικαιωμάτων και ελευθεριών σε μια τέτοια κοινωνία. Θα είναι μια κοινωνία φτώχειας και καταπίεσης.

Έτσι, ο σεβασμός προς τους ισχύοντες νόμους και τη συνταγματική τάξη δεν είναι κάποια "αστική" ή τυπική απαίτηση - είναι ουσιαστικός όρος για τη στοιχειώδη ευημερία μιας κοινωνίας. Για το λόγο αυτό δεν μπορεί κανένα αγωνιστικό σύνθημα και καμμία ιδεολογία να χρησιμοποιείται ως πρόσχημα, για την καταπάτηση της νομιμότητας. Γι' αυτό και αποδίδουμε τόσο μεγάλη σημασία στην τήρηση αυτής της νομιμότητας, η οποία αμφισβητείται ευθέως τον καιρό αυτό από το ΠΑΜΕ και το ΚΚΕ (και, φυσικά, από διαφόρους επιγόνους των "εξεγερμένων του Δεκέμβρη", οι οποίοι όμως εμφανίζονται σχετικά σποραδικά).

Να κηρυχθεί παράνομο το ΠΑΜΕ!

Μερικές φορές πρέπει να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους: τα σωματεία που "ελέγχονται" από το ΠΑΜΕ δεν περιορίζονται στην κήρυξη απεργιών, αλλά προσπαθούν με πράξεις παράνομης βίας να προκαλέσουν περιουσιακή και άλλη ζημία σε όποιους στόχους επιλέγουν. Συστηματικά εμποδίζουν διά της βίας την είσοδο και την έξοδο εργαζομένων από τις εργασίες τους - πελατών στα ξενοδοχεία - εκδρομέων στα πλοία. Κάνουν καταλήψεις, κλείνουν τους δρόμους και όλα αυτά τα κάνουν οργανωμένα, με σκοπό να βλάψουν. Πρόκειται για πράξεις που τιμωρούνται από το ποινικό δίκαιο και δεν είναι καν μεμονωμένες ή τυχαίες. Είναι σαφές (όπως αναγγέλλεται, άλλωστε, από τα ίδια τα όργανα του ΠΑΜΕ ή από το ΚΚΕ) ότι γίνονται στο πλαίσιο οργανωμένης "πάλης" και γενικότερης ανυπακοής στους νόμους.

Η γυμνή αλήθεια, δηλαδή, είναι η εξής: το ΠΑΜΕ είναι μια οργάνωση, η οποία έχει ως σκοπό της την οργάνωση και διενέργεια παράνομων πράξεων. Η ίδια η ύπαρξη μιας τέτοιας οργάνωσης είναι παράνομη και, μάλιστα, ανεξαρτήτως της ιδεολογίας της. Ο καθένας δικαιούται να πιστεύει ότι τον κόσμο θα τον σώσει ο σοσιαλισμός ή ο φασισμός ή οι Ελοχίμ. Κανείς όμως δεν δικαιούται, στο όνομα των πεποιθήσεών του, να παρανομεί εις βάρος των συμπολιτών του. Πολύ περισσότερο κανείς δεν δικαιούται να επιχειρεί επίτηδες να βλάψει την εθνική οικονομία, κατά τρόπο οργανωμένο, προκειμένου να προβάλει τα πολιτικά του αιτήματα. Κάτι τέτοιο είναι, εκτός από ανήθικο, και παράνομο - και πρέπει να τιμωρηθεί όχι από κάποιον καινούργιο νόμο, αλλά με απλή εφαρμογή αυτών που υπάρχουν ήδη και δεσμεύουν όλους, όσοι ευρίσκονται εντός της ελληνικής επικρατείας.

Η εφαρμογή των νόμων οδηγεί αναγκαστικά στην τιμωρία των μελών του ΠΑΜΕ που συμμετέχουν σε παράνομες δραστηριότητες, όπως και των μελών αυτών που τις διοργανώνουν. Και, στο βαθμό που το ίδιο το ΠΑΜΕ εξυπηρετεί σκοπούς αντίθετους με τη δημόσια τάξη με απαγορευμένα μέσα κατά τρόπο οργανωμένο, πρέπει να κηρυχθεί παράνομο.

Update: Η άποψη του ΚΚΕ για το Σύνταγμα, διά στόματος του εκπροσώπου του, Μάκη Μαΐλη-

Update 2: Όσοι αμφιβάλλουν ότι αυτή είναι επίσημη θέση του ΚΚΕ, μπορούν να διαβάσουν το σχετικό απόσπασμα από το "Ριζοσπάστη" (θα παρατηρήσετε κάποιες ανεπαίσθητες "ανακρίβειες" στην απομαγνητοφώνηση).

Το έγκλημα του Κατίν και οι απολογητές του Στάλιν (εκ του Περισσού)

Λίγοι πληροφορηθήκαμε τις αντιδράσεις που προκάλεσε η προβολή του πολωνικού φιλμ «Κατίν» (προτεινόμενο για όσκαρ ξενόγλωσσης ταινίας 2008) που αναφέρεται στην μαζική δολοφονία πολωνών αξιωματικών από σοβιετικούς μέσα στο δάσος του Κατίν και στην προπαγάνδα των σταλινικών καθαρμάτων που φόρτωσε και αυτό το έγκλημα στους ομόσταυλους ναζί.
Οι εδω «ομόσταυλοι», κριτικοί κινηματογράφου όλοι (!), καταρχάς αντέδρασαν στην παρουσία του πολωνού πρεσβευτή στην προβολή του φιλμ και στην προσπάθειά του να αναφερθεί και στο καλλιτεχνικό γεγονός του σημαντικού πολωνικού κινηματογράφου αλλά και στο ιστορικό γεγονός αυτό καθ’ αυτό, στη συνέχεια βέβαια έθαψαν αυτό το φιλμ – που δεν βρήκε και τον δρόμο για τις μεγάλες κινηματογραφικές αίθουσες. Κρίμα γιατί χάσαμε τις όμορφες σκηνές της γκεστάπο-ΠΑΜΕ να απαγορεύει την είσοδο στις κινηματογραφικές αίθουσες – σκηνές που θυμάμαι νοσταλγικά από τα ΚΝΑΤ στην προβολή της «Ελένης» του Ν. Γκατζογιάννη.
Περισσότερα εδώ

Έπαινος της παρανομίας ...

από ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ - χαρακτηριστικές οι δηλώσεις των κομμάτων αυτών για την κατάληψη της ΕΡΤ από ομάδες αντιεξουσιαστών. Όταν η παρανομία υποβιβάζεται σε ακτιβισμό, όταν δικαιολογείται από την δολοφονία του άτυχου 15χρονου μαθητή, τότε μιλούμε για ένα κράτος, το οποίο υπάρχει και επεμβαίνει μόνον κατά τις επιταγές των κομμάτων της ελάσσονος αντιπολιτεύσεως.

Eπιθέσεις εναντίον ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ

Ο κ. Τσίπρας δήλωσε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θ' αρχίσει να δέχεται επιθέσεις από τα ΜΜΕ και σφοδρή αντιμετώπιση. Την πραγματική αλήθεια, όμως, ως προς το ποιος δέχεται πραγματικά επιθέσεις, μπορείτε να διαβάσετε εδώ.

"Κοινωνικός αυτοματισμός", το νέο φρούτο της Αριστεράς

Ας μην ασχοληθούμε προς στιγμήν με τις απεργίες καθ' εαυτές, κατά πόσο είναι δικαιολογημένες ή όχι. Φαίνεται ότι στη Θεσσαλονίκη κάποιοι εργαζόμενοι του Δήμου, συνδικαλιστές του ΚΚΕ, έχουν καταλάβει ένα σταθμό μεταφόρτωσης απορριμμάτων και εμποδίζουν, κατά τον τρόπο αυτό, την αποκομιδή τους. Το ποσοστό των συμμετεχόντων στην απεργία ενός Δήμου, όπως αυτός της Θεσσαλονίκης, στον οποίο ουσιαστικά η ίδια δημοτική παράταξη είναι στα πράγματα από το 1986 (το πιάσατε το υπονοούμενο, έτσι;), είναι ελάχιστο - ωστόσο, έχουν επιτύχει διά της βίας, αν κρίνουμε από το ρεπορτάζ που δεν αμφισβητείται, να παρεμποδίσουν πολύ περισσοτέρους συναδέλφους τους να κάνουν τη δουλειά τους και τους Θεσσαλονικείς να απαλλαγούν από τα σκουπίδια. Το ΚΚΕ που, φυσικώ τω λόγω, στηρίζει τις επαναστατικές αυτές ενέργειες, καταγγέλλει κιόλας το Δήμαρχο ότι ενεργοποιεί, λέει, αντανακλαστικά "κοινωνικού αυτοματισμού". Δεν έχω καταλάβει ακριβώς τι σημαίνει αυτή η έννοια, υποθέτω ότι αναφέρεται στην αγανάκτηση του κοινωνικού συνόλου για τα καμώματα των "αγωνιστών" (πώς, παρ' ότι μιλάμε για "αυτοματισμό", αυτός χρειάζεται παρακίνηση, δεν αντιλαμβάνομαι). Έτσι η φυσική αντίδραση σε ενέργειες από προνομιούχες ομάδες που καταχρώνται την ισχύ τους (βλ. ΔΕΗ) ονομάζεται "κοινωνικός αυτοματισμός" και πρέπει να νοιώθουμε ένοχοι που αγανακτούμε όταν μας κόβουν το ρεύμα ή όταν τα σκουπίδια σχηματίζουν βουνά μέσα στην πόλη. Η αυθαιρεσία των ισχυρών μειοψηφιών βαπτίζεται αγώνας και, όσοι δεν συμπλέουμε, προφανώς δεν έχουμε δική μας βούληση (αφού κινούμαστε αυτόματα) - γιατί αν ήμασταν συνειδητοποιημένοι θα κατακρίναμε το 97% των δημοτικών υπαλλήλων που δεν συμμετέχουν στην απεργία για τη διασφάλιση των κεκτημένων δικαιωμάτων τους και όχι τους ηρωικούς 4 καταληψίες υπαλλήλους.

ΥΓ. Ως προς το ποινικό σκέλος: υπάρχει αμφιβολία ότι οι καταληψίες αυτοί διαπράττουν αδίκημα; Και τι πρέπει η δημοτική αρχή να κάνει; Να τους πει και "μπράβο";

Οι θέσεις του ΚΚΕ για το ασφαλιστικό

Ό,τι θα περίμενε κανείς από ένα κομμουνιστικό κόμμα. Δομ' κι εμένα, μπάρμπα!