Η σημασία της νομιμότητας ή τι έχουμε με το ΠΑΜΕ

Οι τελευταίες αναρτήσεις στο ιστολόγιο αυτό φαίνεται να στρέφονται αποκλειστικά κατά του Πανεργατικού Αγωνιστικού Μετώπου (ΠΑ.Μ.Ε.), της συνδικαλιστικής παρατάξεως που πρόσκειται στο Κ.Κ.Ε. Μια επιπόλαιη ανάγνωση των τίτλων των αναρτήσεων θα οδηγούσε στο συμπέρασμα ότι κάτι έχει πιάσει τον γράφοντα και θέλει, καλά ντε και σώνει, να "θάψει" το ΠΑΜΕ. Ωστόσο, όπως θα αντιληφθεί κανείς από μια προσεκτικότερη ανάγνωση των συγκεκριμένων αναρτήσεων, το πρόβλημα που έχουμε με το ΠΑΜΕ στη συγκεκριμένη χρονική συγκυρία δεν είναι η ιδεολογία του ή οι σκοποί του (με τους οποίους δεν είναι μυστικό ότι διαφωνούμε εντελώς), αλλά η επιλογή του να καταφεύγει συνειδητά σε παράνομες πράξεις, προκειμένου να επιδιώξει την επίτευξή τους. Είναι αυτονόητο ότι την ίδια μεταχείριση θα επιφυλάξουμε και σε άλλες ομάδες, ανεξαρτήτως ιδεολογίας, οι οποίες καταφεύγουν στην παρανομία για την επιδίωξη των ιδεολογικών και πολιτικών τους στόχων.

Δεν χρειάζεται να τονίσει κανείς τη σημασία που έχει η τήρηση της νομιμότητας για μια κοινωνία. Πολύ περισσότερο, για την προσέλκυση επενδύσεων και για την οικονομική ανάπτυξη γενικότερα: ποιος θα ρισκάρει οποιαδήποτε επένδυση, όταν γνωρίζει ότι η αυθαιρεσία οποιουδήποτε θα μπορεί να του την καταστρέψει; Αν δεν προστατεύεται η περιουσία κάποιου ή η ελευθερία του για τη διακίνηση, εάν η βία, η δύναμη και ο όγκος της επικρατούν, τότε ο κάθε πολίτης θα έχει κίνητρο όχι να κινηθεί σεβόμενος τα δικαιώματα των συμπολιτών του, αλλά να συγκεντρώσει κι αυτός με κάποιον τρόπο ισχύ (είτε συνεργαζόμενος με άλλους, είτε με την κτήση κάποιου όπλου, λ.χ.), προκειμένου να επιβληθεί - και μια κοινωνία, στην οποία πρώτος στόχος θα είναι η επιβολή διά της βίας έναντι των υπολοίπων προφανώς δεν θα είναι μια κοινωνία προσανατολισμένη στην παραγωγή και διακίνηση και ανταλλαγή αγαθών και υπηρεσιών, στην παραγωγή πλούτου, αλλά στην καταστροφή και την καταστολή (μόνο που η καταστολή δεν θα προέρχεται από ένα κράτος, που θα έχει το νόμιμο μονοπώλιο στη βία, αλλά από τον συγκυριακά ισχυρότερο). Φυσικά, ούτε λόγος για σεβασμό ατομικών δικαιωμάτων και ελευθεριών σε μια τέτοια κοινωνία. Θα είναι μια κοινωνία φτώχειας και καταπίεσης.

Έτσι, ο σεβασμός προς τους ισχύοντες νόμους και τη συνταγματική τάξη δεν είναι κάποια "αστική" ή τυπική απαίτηση - είναι ουσιαστικός όρος για τη στοιχειώδη ευημερία μιας κοινωνίας. Για το λόγο αυτό δεν μπορεί κανένα αγωνιστικό σύνθημα και καμμία ιδεολογία να χρησιμοποιείται ως πρόσχημα, για την καταπάτηση της νομιμότητας. Γι' αυτό και αποδίδουμε τόσο μεγάλη σημασία στην τήρηση αυτής της νομιμότητας, η οποία αμφισβητείται ευθέως τον καιρό αυτό από το ΠΑΜΕ και το ΚΚΕ (και, φυσικά, από διαφόρους επιγόνους των "εξεγερμένων του Δεκέμβρη", οι οποίοι όμως εμφανίζονται σχετικά σποραδικά).

Τι μαθαίνει κανείς από το ΠΑΜΕ - κινούνται τα "αγροτοδικεία"!

Αν δεν το διαβάζαμε στη σελίδα του ΠΑ.Μ.Ε. δεν θα το πιστεύαμε! Ώστε επιτέλους άρχισαν να καταδικάζονται αυτοί που έκλειναν τους δρόμους στις "αγροτικές κινητοποιήσεις" του 2005 - και, φυσικά, το ΠΑΜΕ χαρακτηρίζει τα δικαστήρια που προχώρησαν στις καταδικαστικές αποφάσεις "αγροτοδικεία". Για άλλη μια φορά μιλάμε για πλήρη διαστρέβλωση: ωσάν να στήθηκαν ειδικά δικαστήρια, τα οποία εφήρμοσαν ειδικούς νόμους για την καταπολέμηση των "αγροτικών κινητοποιήσεων". Ενώ, στην πραγματικότητα, πρόκειται για τα ίδια δικαστήρια που θα δικάσουν εσάς κι εμάς, σε περίπτωση που κατηγορηθούμε για κάποιο παράπτωμα που τιμωρείται από την ποινική νομοθεσία. Και, βέβαια, το αδίκημα, για το οποίο καταδικάσθηκαν οι "16 αγωνιστές αγρότες της Ωλενίας", δεν ήταν κάποιο "ιδιώνυμο" "αγροτικό" αδίκημα, αλλά παρακώλυση συγκοινωνιών, το οποίο τελείται όταν κάποιος, είτε αγρότης είτε όχι, κλείνει το δρόμο και εμποδίζει τα αυτοκίνητα να περνούν.

Γίνεται, εν πάση περιπτώσει, επιτέλους το αυτονόητο: εφαρμόζονται οι νόμοι, οι οποίοι ισχύουν για όλους τους Έλληνες πολίτες. Μην ξεχνάμε, πάντως, ότι παλαιότερα, με το άρθρο 25 του ν. 2721/1999, είχαν αναδρομικά απαλλαγεί όσοι αγρότες είχαν κλείσει τους δρόμους το 1997 - ελπίζουμε να μην έχουμε πάλι τέτοια νομοθετική παρέμβαση στη λειτουργία της δικαιοσύνης!

Η δήθεν "ποινικοποίηση" των αγώνων του ΠΑΜΕ και άλλων

Η Δράση κατέθεσε μηνυτήρια αναφορά, με την οποία ζητεί να διερευνηθούν τυχόν ποινικές ευθύνες της διοικήσεως του ΠΑΜΕ (προφανώς με τη μορφή της συμμετοχής - ηθικής αυτουργίας). Η εκτελεστική γραμματεία του ΠΑΜΕ εξέδωσε ανακοίνωση, στην οποία γίνεται λόγος για επιδίωξη να "ποινικοποιηθούν" οι αγώνες του.

Η λέξη "ποινικοποίηση" είναι τερατωδώς παραπλανητική - ποινικοποίηση σημαίνει τον εκ των υστέρων χαρακτηρισμό μιας συμπεριφοράς ως αξιόποινης. Στην περίπτωση των κινητοποιήσεων του ΠΑΜΕ, όμως, γίνονται παραβιάσεις νομοθεσίας που ήδη υπάρχει. Με τη μηνυτήρια αναφορά, όπως προκύπτει και από το περιεχόμενό της, δεν ζητείται κάποια μεταχείριση των ενεργειών του ΠΑΜΕ που να ξεφεύγει από τους νόμους, όπως ήδη ισχύουν, ούτε καν ζητείται η θέσπιση χωριστής, διακριτής νομοθεσίας - αντιθέτως, ζητείται ακριβώς η εφαρμογή των νόμων, τους οποίους η ηγεσία και τα μέλη του ΠΑΜΕ ήδη γνωρίζουν και παραβιάζουν συνειδητά (και δεν ενδιαφέρει την έννομο τάξη εάν και κατά πόσον αναγνωρίζουν).

Επομένως, δεν "ποινικοποιούνται" οι μορφές "αγώνα" που επιλέγει το ΠΑΜΕ και αναφέρονται στη μηνυτήρια αναφορά - είναι ήδη ποινικώς κολάσιμες και, βέβαια, επιλέγονται με την προοπτική να επικρατήσει η παρανομία, ο τσαμπουκάς και η βία. Καθήκον οποιουδήποτε θέλει να ζει σε κράτος δικαίου, ακόμη κι αν συμφωνεί πλήρως με τα αιτήματα που προβάλλονται από το ΠΑΜΕ, είναι να αντιδράσει με κάθε μέσο που του παρέχει η έννομη τάξη στις παράνομες μεθόδους του.

Να κηρυχθεί παράνομο το ΠΑΜΕ!

Μερικές φορές πρέπει να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους: τα σωματεία που "ελέγχονται" από το ΠΑΜΕ δεν περιορίζονται στην κήρυξη απεργιών, αλλά προσπαθούν με πράξεις παράνομης βίας να προκαλέσουν περιουσιακή και άλλη ζημία σε όποιους στόχους επιλέγουν. Συστηματικά εμποδίζουν διά της βίας την είσοδο και την έξοδο εργαζομένων από τις εργασίες τους - πελατών στα ξενοδοχεία - εκδρομέων στα πλοία. Κάνουν καταλήψεις, κλείνουν τους δρόμους και όλα αυτά τα κάνουν οργανωμένα, με σκοπό να βλάψουν. Πρόκειται για πράξεις που τιμωρούνται από το ποινικό δίκαιο και δεν είναι καν μεμονωμένες ή τυχαίες. Είναι σαφές (όπως αναγγέλλεται, άλλωστε, από τα ίδια τα όργανα του ΠΑΜΕ ή από το ΚΚΕ) ότι γίνονται στο πλαίσιο οργανωμένης "πάλης" και γενικότερης ανυπακοής στους νόμους.

Η γυμνή αλήθεια, δηλαδή, είναι η εξής: το ΠΑΜΕ είναι μια οργάνωση, η οποία έχει ως σκοπό της την οργάνωση και διενέργεια παράνομων πράξεων. Η ίδια η ύπαρξη μιας τέτοιας οργάνωσης είναι παράνομη και, μάλιστα, ανεξαρτήτως της ιδεολογίας της. Ο καθένας δικαιούται να πιστεύει ότι τον κόσμο θα τον σώσει ο σοσιαλισμός ή ο φασισμός ή οι Ελοχίμ. Κανείς όμως δεν δικαιούται, στο όνομα των πεποιθήσεών του, να παρανομεί εις βάρος των συμπολιτών του. Πολύ περισσότερο κανείς δεν δικαιούται να επιχειρεί επίτηδες να βλάψει την εθνική οικονομία, κατά τρόπο οργανωμένο, προκειμένου να προβάλει τα πολιτικά του αιτήματα. Κάτι τέτοιο είναι, εκτός από ανήθικο, και παράνομο - και πρέπει να τιμωρηθεί όχι από κάποιον καινούργιο νόμο, αλλά με απλή εφαρμογή αυτών που υπάρχουν ήδη και δεσμεύουν όλους, όσοι ευρίσκονται εντός της ελληνικής επικρατείας.

Η εφαρμογή των νόμων οδηγεί αναγκαστικά στην τιμωρία των μελών του ΠΑΜΕ που συμμετέχουν σε παράνομες δραστηριότητες, όπως και των μελών αυτών που τις διοργανώνουν. Και, στο βαθμό που το ίδιο το ΠΑΜΕ εξυπηρετεί σκοπούς αντίθετους με τη δημόσια τάξη με απαγορευμένα μέσα κατά τρόπο οργανωμένο, πρέπει να κηρυχθεί παράνομο.

Update: Η άποψη του ΚΚΕ για το Σύνταγμα, διά στόματος του εκπροσώπου του, Μάκη Μαΐλη-

Update 2: Όσοι αμφιβάλλουν ότι αυτή είναι επίσημη θέση του ΚΚΕ, μπορούν να διαβάσουν το σχετικό απόσπασμα από το "Ριζοσπάστη" (θα παρατηρήσετε κάποιες ανεπαίσθητες "ανακρίβειες" στην απομαγνητοφώνηση).